انتقال انرژی آسیای مرکزی: از انرژی زغال سنگ به PV خورشیدی - روند بازار، ذخیره انرژی، و فرصت‌های استخراج خارج از شبکه
اخبار

انتقال انرژی آسیای مرکزی: از انرژی زغال سنگ به PV خورشیدی - روند بازار، ذخیره انرژی، و فرصت‌های استخراج خارج از شبکه

2026-10-28
فهرست مطالب پنهان کردن

انتقال انرژی آسیای مرکزی موضوع جدیدی نیست. با این حال، طی دو سال گذشته، گفتگو از «برنامه ریزی» به «مناقصه» تغییر کرده است.

در نیمه اول سال 2026، پنج کشور آسیای مرکزی مجموعاً 8.7 گیگاوات پروژه های خورشیدی PV و ذخیره انرژی را به مناقصه گذاشتند که نشان دهنده افزایش 127 درصدی نسبت به سال گذشته است. پیش بینی می شود که مجموع آن برای کل سال از 15 گیگاوات فراتر رود. پنج سال پیش، کمتر کسی باور می کرد که بازار بتواند به این مقیاس برسد.

این مقاله نقشه راه انتقال را به سه حوزه کلیدی تقسیم می‌کند: ظرفیت نصب‌شده و اهداف، تنگناهای واقعی در زیرساخت‌های شبکه و تعادل نیرو، و بازار استخراج خارج از شبکه که دست کم گرفته شده است.

 

 

ظرفیت نصب شده و اهداف: ابتدا اعداد

ظرفیت نصب شده از اوایل سال 2026

از اول ژانویه 2026، قزاقستان تقریباً 3746 مگاوات ظرفیت انرژی تجدیدپذیر نصب شده داشت که شامل 1353 مگاوات PV خورشیدی و 2071 مگاوات نیروی بادی بود.

در همین دوره، ازبکستان 3347 مگاوات PV خورشیدی، 1652 مگاوات انرژی بادی و 897 مگاوات ظرفیت ذخیره انرژی باتری داشت.

کشور ظرفیت PV خورشیدی (MW) ظرفیت برق بادی (MW) ذخیره انرژی (MW / MWh) هدف 2030
قزاقستان 1,353 2,071 — تقریباً 16 گیگاوات ظرفیت انرژی تجدیدپذیر که 15 درصد از ترکیب انرژی را تشکیل می دهد.
ازبکستان 3,347 1,652 897 8.64 گیگاوات PV خورشیدی، 17 گیگاوات برق بادی و 7 گیگاوات ساعت ذخیره انرژی
قرقیزستان 250 (ظرفیت برنامه ریزی شده در حال توسعه) — — 3-4 گیگاوات اضافی در 2-3 سال آینده
تاجیکستان 250 (برنامه ریزی شده تا پایان سال آنلاین شود) — — انرژی آبی همچنان تمرکز اصلی است

 

اهداف بسیار جاه طلبانه تر از ظرفیت فعلی هستند

قزاقستان در نظر دارد تا سال 2030 حدود 16 گیگاوات ظرفیت انرژی های تجدیدپذیر را به صورت آنلاین عرضه کند و سهم 15 درصدی از انرژی های تجدیدپذیر را هدف قرار دهد. این هدف تا سال 2050 به 50 درصد می رسد.

ازبکستان اهداف بلندپروازانه تری دارد. تا سال 2030، هدف آن رسیدن به 8.64 گیگاوات فتوولتائیک خورشیدی و 17 گیگاوات انرژی بادی، با ظرفیت ترکیبی خورشیدی و بادی تقریباً 21 گیگاوات و سهم برق تجدیدپذیر هدف 54 درصد است.

بر اساس بیانیه های عمومی دولت ازبکستان، دستیابی به اهداف 2030 می تواند سالانه حدود 18 میلیارد متر مکعب گاز طبیعی را صرفه جویی کند و انتشار گازهای گلخانه ای را حدود 25 میلیون تن در سال کاهش دهد.

افزایش ظرفیت از 3 گیگاوات به 21 گیگاوات به معنای توسعه هفت برابری است. این رشد را نمی توان به سادگی به شبکه موجود اضافه کرد. زیرساخت های انتقال و قابلیت های تعادل قدرت نیز باید ارتقا یابد.

 

 

واقعیت ساختار قدرت آسیای مرکزی

وابستگی به توان حرارتی بالا و انعطاف پذیری محدود

سیستم برق آسیای مرکزی (CAPS) در درجه اول به انرژی حرارتی و برق آبی متکی است. تولید زغال سنگ در طول تاریخ بیش از 60 درصد از ترکیب برق قزاقستان را به خود اختصاص داده است، در حالی که ازبکستان به شدت به تولید برق با سوخت گاز طبیعی متکی است.

نیروگاه های حرارتی ظرفیت بار پایه قوی را فراهم می کنند اما عموماً به تغییرات سریع تقاضا و عرضه برق با کندی پاسخ می دهند. از آنجایی که حجم زیادی از انرژی بادی و خورشیدی وارد شبکه می‌شود، سیستم به قابلیت‌های رمپ و تعادل سریع‌تر نیاز دارد - دقیقاً در جایی که ساختار برق موجود با بزرگترین چالش‌های خود مواجه است.

 

پیری زیرساخت شبکه و کمبود برق تابستانی

بسیاری از زیرساخت‌های انتقال و توزیع آسیای مرکزی در دوران شوروی ساخته شد. تجهیزات قدیمی و تلفات انتقال همچنان مشکلات گسترده ای هستند. در طول موج گرمای تابستان، تقاضای تهویه مطبوع با بار آبیاری کشاورزی ترکیب می‌شود و چندین منطقه محدودیت‌های برق را تجربه کرده‌اند.

این به توضیح اینکه چرا خرید ذخیره انرژی به طور ناگهانی اهمیت پیدا کرده است کمک می کند. راننده صرفا تبعیت از سیاست های دولت نیست. بدون ذخیره سازی کافی، ادغام پروژه های بادی و خورشیدی در مقیاس بزرگ در سیستم قدرت بسیار دشوارتر می شود.

 

 

تغییرات در بازار مناقصه انرژی های تجدیدپذیر

افزایش شدید در مقیاس پروژه

در نیمه اول سال 2026، پنج کشور آسیای مرکزی 8.7 گیگاوات پروژه های خورشیدی PV و ذخیره انرژی را به مناقصه گذاشتند که نشان دهنده افزایش 127 درصدی نسبت به سال قبل است.

به تفکیک کشور، قزاقستان به طور مستقل سه پروژه یکپارچه ذخیره‌سازی خورشیدی پلاس را در سه ماهه دوم سال 2026 با ظرفیت ترکیبی 2.3 گیگاوات و بیش از 900 مگاوات ساعت ذخیره‌سازی انرژی مناقصه کرد. وزارت انرژی ازبکستان یک خط لوله تدارکاتی با ظرفیت 3.1 گیگاوات را برای سال های 2026 تا 2027 اعلام کرد.

 

ذخیره انرژی به جای اختیاری در حال تبدیل شدن به استاندارد است

یکی از تغییرات کلیدی این است که هزینه های تدارکات ذخیره انرژی برای اولین بار از 30 درصد ارزش کل پروژه فراتر رفته است.

ظرفیت برنامه ریزی شده برای آنلاین شدن در ازبکستان در سال 2026 ظرفیت (MW) به اشتراک بگذارید
PV خورشیدی 2,800 41%
توان حرارتی 2,500 37%
نیروی باد 470 7%
برق آبی 68 1%
ذخیره انرژی 884 13%
مجموع 6,770 100%

راه حل های یکپارچه ذخیره سازی خورشیدی پلاس در حال تبدیل شدن به استاندارد در سراسر منطقه است. برای تامین کنندگان تجهیزات، این بدان معنی است که فرصت بازار برای فروش ماژول های PV به تنهایی در حال کاهش است. تامین‌کنندگانی که قادر به ارائه راه‌حل کامل هستند - ماژول‌های PV + ذخیره‌سازی انرژی + ساختارهای پشتیبانی + یکپارچه‌سازی شبکه - به طور فزاینده‌ای در موقعیت خوبی قرار می‌گیرند.

 

 

عملیات معدن و برق خارج از شبکه: بازار دست کم گرفته شده

سه ویژگی کلیدی تقاضای نیروی معدنی

آسیای مرکزی دارای عملیات معدنی متعددی است که در لبه‌های شبکه برق واقع شده‌اند و برخی از آنها کاملاً خارج از شبکه کار می‌کنند. این سایت ها سه ویژگی کلیدی دارند:

  • عملیات مستمر:تجهیزات معدن و فرآوری مواد معدنی اغلب 24 ساعت شبانه روز کار می کنند و تقاضای برق نسبتاً پایداری را ایجاد می کنند.
  • الزامات قابلیت اطمینان بالا:قطع برق می تواند مستقیماً منجر به تلفات تولید شود.
  • وابستگی شدید به گازوئیل:معادن خارج از شبکه معمولاً به مجموعه ژنراتورهای دیزل متکی هستند، در حالی که حمل و نقل سوخت و تدارکات سهم قابل توجهی از هزینه های عملیاتی را به خود اختصاص می دهند.

 

اهمیت اقتصاد بیشتر از منافع زیست محیطی است

برای عملیات معدن، محرک اصلی برای اتخاذ PV خورشیدی کاهش کربن نیست - بلکه هزینه یکسان شده برق است.

در معادن راه دور واقع در بیش از 200 کیلومتر از نزدیکترین اتصال به شبکه، هزینه کل برق تولید شده توسط دیزل می تواند از 0.40 تا 1.00 دلار در کیلووات ساعت متغیر باشد. برای معادن نزدیک به شبکه، هزینه ممکن است از 0.12 تا 0.20 دلار در کیلووات ساعت متغیر باشد. وقتی دیزل ژنراتورها با بارهای کم کار می کنند، ضایعات سوخت می تواند به 20 تا 40 درصد برسد.

ترکیب PV خورشیدی و ذخیره انرژی با ژنراتورهای دیزلی موجود در یک ریزشبکه هیبریدی می تواند مصرف سوخت را تا حدود 40 درصد کاهش دهد. اگر اقتصاد کار کند، پروژه انگیزه تجاری قوی برای پیشبرد دارد.

دمای شدید زمستان در آسیای مرکزی عامل مهم دیگری برای پروژه های معدنی است. تجهیزات باید قابلیت راه اندازی و کارکرد قابل اعتماد در دمای زیر 20- درجه سانتیگراد را داشته باشند و عملکرد در دمای پایین را به یک معیار انتخاب ضروری تبدیل کنند.

 

 

فرصت ها و چالش ها برای شرکت های چینی

این فرصت فقط در مورد قیمت ماژول PV نیست

صادرات ماژول PV چین به آسیای مرکزی در نیمه اول سال 2026 نسبت به سال قبل 180 درصد افزایش یافته است. قیمت ماژول ها بسیار شفاف شده است و فضای محدودی را برای تمایز تنها از طریق رقابت قیمت باقی می گذارد.

مزیت های رقابتی واقعی در قابلیت های تحویل نهفته است:

  • آیا تیم طراحی می تواند نقشه هایی را مطابق با استانداردهای محلی از جمله کدهای اروپایی، روسی یا ملی تولید کند؟
  • آیا می توان اجزای سازه ای را به طور کامل طبق برنامه زمان بندی پروژه حمل کرد و تاخیر در محل را به حداقل رساند؟
  • آیا نصب در محل بدون اتکا به تکنسین های محلی بسیار ماهر می تواند تکمیل شود؟

 

سه مانع عملی برای ورود به بازار

مانع 1: استانداردها و کدها. پروژه های آسیای مرکزی اغلب نیاز به انطباق با استانداردهای اروپایی (EN 1993 / EN 1090) یا استانداردهای روسیه (SNiP) دارند. نقشه ها و محاسبات ساختاری باید با سیستم کد قابل اجرا تطبیق داده شود. توانایی یک تیم طراحی برای کار بر روی چندین استاندارد می تواند مستقیماً تعیین کند که آیا یک شرکت واجد شرایط یک پروژه است یا خیر.

مانع 2: لجستیک و ترخیص کالا از گمرک. کشورهای آسیای مرکزی محصور در خشکی هستند. پس از رسیدن به بندر دریایی، محموله ممکن است نیاز به طی کردن بیش از 2000 کیلومتر از طریق زمین داشته باشد. ابعاد و بسته بندی قطعات باید محدودیت های حمل و نقل ریلی و جاده ای را در نظر بگیرند.

مانع 3: پنجره های ساختمانی. آسیای مرکزی زمستان های طولانی دارد و فصل ساخت و ساز موثر معمولاً تنها 6 تا 8 ماه طول می کشد. برنامه های پروژه باید این محدودیت را در نظر بگیرند نه اینکه از جدول زمانی ساخت و ساز که معمولاً در مناطق معتدل استفاده می شود پیروی کنند.

 

 

سوالات متداول

Q1: محرک های اصلی بازار PV خورشیدی آسیای مرکزی چیست؟

سه عامل اصلی وجود دارد: تقاضای برق رو به رشد، زیرساخت های قدیمی انرژی حرارتی و کمبود برق تابستانی، و اهداف ظرفیت دولت و مشوق های مالیاتی به وضوح تعریف شده است. پیش بینی می شود مصرف برق ازبکستان تا سال 2035 به 123 میلیارد کیلووات ساعت برسد. پروژه های انرژی تجدیدپذیر در ازبکستان نیز ممکن است برای 10 سال از معافیت مالیات بر دارایی و مالیات زمین برخوردار شوند.

 

Q2: چرا ذخیره انرژی در آسیای مرکزی بسیار مهم است؟

با افزایش سهم انرژی بادی و خورشیدی، شبکه به ظرفیت متعادل‌سازی واکنش سریع بیشتری نیاز دارد. خرید ذخیره انرژی بیش از 30 درصد از کل ارزش پروژه، نشان دهنده تغییر از یک افزونه اختیاری به یک جزء کلیدی یکپارچه سازی شبکه است.

 

Q3: راه حل برق مناسب برای پروژه های استخراج خارج از شبکه چیست؟

یک ریزشبکه هیبریدی ترکیبی از PV خورشیدی، ذخیره انرژی و ژنراتورهای دیزلی موجود که به عنوان پشتیبان نگهداری می شوند، یک گزینه عملی است. این پیکربندی می تواند مصرف سوخت را تقریباً 40٪ کاهش دهد و ظرفیت دیزل ژنراتور مورد نیاز را به 30٪ تا 50٪ از سطح اولیه کاهش دهد. کلید یک سیستم کنترلی است که قادر به انتقال صاف بین منابع برق است.

 

Q4: رقبای اصلی شرکت های چینی در بازار داخلی چه کسانی هستند؟

رقبای اصلی شامل شرکت های اروپایی، ترکیه ای و کره جنوبی و همچنین شرکت های مهندسی داخلی هستند. شرکت‌های چینی از زنجیره‌های تامین یکپارچه و تحویل سریع سود می‌برند، اما ممکن است با چالش‌های مربوط به خدمات محلی و آشنایی با استانداردهای محلی مواجه شوند.

 

Q5: برای ورود به بازار آسیای مرکزی چه گواهینامه هایی لازم است؟

برای سازه های فولادی، پروژه ها معمولاً به EN 1090 (علامت گذاری CE) و گواهینامه های سیستم مدیریت مانند ISO 9001، ISO 14001 و ISO 45001 نیاز دارند. ماژول های PV معمولاً به انطباق با IEC 61215 و IEC 61730 نیاز دارند. برخی از پروژه ها همچنین به ممیزی کارخانه شخص ثالث نیاز دارند، مانند آنهایی که توسط SGS یا BV انجام می شود.

 

 

در مورد پروژه های انرژی در آسیای مرکزی سوالی دارید؟ تماس با ما در info@xzbesta.com

محصول ویژه

درخواست خود را امروز ارسال کنید